Dag 74: Overprikkeld of onderprikkeld

Created with Sketch.

Dag 74: Overprikkeld of onderprikkeld

Gisteren sprak ik iemand die had het druk, druk, druk. En ik realiseerde me dat dat voor veel mensen ‘ineens’ gebeurd is, van een stilstaande auto ineens weer met gierende banden optrekken omdat er zoveel weer mag (en moet?). En dan is het hard schakelen voor ons brein! Van een lange periode bijna saai, en dan nu ineens weer allerlei prikkels en indrukken die er een hele tijd niet waren. Zo is jongste na een dag school bek-af. Niet zo gek, na twee maanden sociale beperkingen. Ben heel benieuwd hoe het is als hij weer elke dag mag, zou maar zo even veel te veel kunnen zijn in de eerste week.

Als de wereld weer ‘aan’ gaat, en we ook nog eens op 1,5 meter moeten blijven dan gaat het talig analytische deel van ons brein het meest aan. Het deel dat logisch en verstandig is, het deel dat analytisch en in rijtjes denkt. Het deel dat talig en communicatief is. Ook wel neo-cortex links genoemd. Op dat deel van ons brein wordt nu ineens weer zooooooooo veel meer een beroep op gedaan dan in die weken dat we in onze eigen bubbel leefden. En voor je het weet voel je je nu dus wat overprikkeld. En voor je het weet ga je denken ‘zie je wel, ik doe teveel’, terwijl dat misschien helemaal niet zo is. Ik herken ook dat ik afgelopen week op sommige momenten zo blij, energiek en actief aan het werk was, dat ik niet wist of ik me nou lekker voelde of te druk.

Als we ons overprikkelt voelen, gaan we vaak óf gewoon doordenderen (tot burn-out aan toe) óf proberen te minderen. En gek genoeg is mijn betoog dat als je je overprikkeld voelt, je niet op zoek moet naar mínder prikkels maar juist méér. Meer, maar anders.

Want er is ook nog dat niet zo analytische breindeel. Dat deel dat intuïtief, holistisch, non-lineair werkt ook wel visuele deel genoemd of neo-cortex rechts. En het visuele brein denkt ook echt niet alleen in plaatjes, het is een verzamelnaam voor een vorm van denken waarbij non-lineair en niet-talig de kernwoorden zijn. En die vorm van denken zetten we vaak ineens weer helemaal uit als we ‘de wereld intrekken’. En dan is de balans er uit, en dan voel het als allemaal teveel.

Nu denken veel mensen dat je dan dus alleen maar mediterend en schilderend door het leven kan als je dat visuele deel van je brein aan wil hebben.. En dat is dus niet zo. Het is voor mij een heerlijke ontdekking geweest dat het niet een na-elkaar maar een tegelijkertijd kan zijn. Zo activeer je dat visuele breindeel met muziek. En ik merk ook echt dat ik lekkerder schrijf als ik ondertussen ik klassieke muziek op heb staan. Zo activeer je dat visuele brein ook met beweging. En dus is het helemaal zo gek niet dat iemand tijdens denk-werk met zijn voet zit te wippen, staartjes zit te draaien in zijn haar of zelfs rondjes moet gaan lopen. Dat is brein-in-balans-werk! En ook met bijvoorbeeld een lekker geurtje activeer je dit breindeel, omdat geur je brein in een associatieve staat brengt. Een staat waarin je allerlei verbindingen legt die niet-lineair zijn.

Die 1,5 meter maakt het nog eens extra complex allemaal. Want waar je normaal als je teveel ‘in je hoofd bent gaan zitten’, dus neo-cortex links, kom je daar ook makkelijker uit door te sporten, door contact met mensen, door een knuffel, door plezier, door dansen, door flirten en nog veel meer. Door allemaal dingen die nu niet of minder kunnen. Dus is het extra werk om de boel in balans te houden. Voor je het weet functioneer je teveel op dat analytische brein, en daar word je moe van.

Dus houd beide delen sterk. Trek lekker de wereld in, maar friemel ook maar wat af de komende tijd, zorg voor lekker een muziekje of een geurtje, knuffel, sport en dans dan voorlopig nog maar even in je woonkamer en niet bij een event. En dat allemaal maar niet met harde hand. Want eigenlijk is er tijd zat, hebben we ontdekt toen alles stil stond.

Tot morgen,
Cathelijne

Kwam hier een geinig testje tegen over links en rechts:
https://www.123test.nl/brein/