Dag 86: Hoe doe je wat je doet, over cakes en misbaksels

Created with Sketch.

Dag 86: Hoe doe je wat je doet, over cakes en misbaksels

In de NLP noemen we het strategieën: hoe doe je wat je doet? Nou vind ik het woord strategieën echt zo technisch en bewust klinken terwijl het dat dus absoluut niet is. Strategieën gaan over: hoe krijg jij in je leven eenzelfde resultaat nog een keer. Hoe doe je dingen die je doet? En dat is op alles toepasbaar en vaak gaat het superonbewust. En dan denk je dat wat goed gaat je overkomt en gewoon zo is en dat wat minder gaat je overkomt en gewoon zo is. Maar we hebben veel meer invloed dan we vaak denken.

Zo heb ik een blogjes-schrijf strategie. Alleen daar was ik me niet zo bewust van, tot ik er op ging letten. Want mensen vroegen: ‘hoe doe je dat toch, hoe kom je toch steeds op ideeën?’

En soms kwam ik niet op ideeën hoor. Dus ik ging eens onderzoeken hoe dat werkt bij mij. Nou eigenlijk heel simpel. De ideeën komen als ik iets doe en niets doe tegelijk. Concreet betekent dit:
– als ik door het bos loop met mijn hondje
– als ik een langer stuk op de fiets zit
– als ik onder de douche sta
Dat zijn de momenten dat mijn interne stemmetje volop feest viert. Dan hou ik hele verhalen in mijn hoofd, en dan schrijf ik dus ook hele blogs in mijn hoofd. En tegenwoordig weet ik dat ik dat dan even in steekwoorden in mijn eigen note-to-self-appgroep moet zetten .Dan kan ik het oppakken als ik inspiratie nodig heb.

Mijn laatste posts aan mezelf:
– Wat er niet is mag er wel zijn.
– Strategieën fietsen wandelen mislukte cake
– blogje kopieermachine, leesbril

En wat fijn dat het voor mij dan nog steeds duidelijk is wat ik bedoel hè 🙂

Maar waar het om gaat: als je bewust bent van welke ingrediënten er nodig zijn, dan kun je dat gaan regelen. Of juist laten. Ik ben me bijvoorbeeld heel bewust welke ingrediënten er nodig zijn om een knetterende ruzie met mijn man of kinderen te krijgen. Ik weet precies op een bepaalt moment als ik voel dat ik een punt wil maken dat nergens over gaat en ik ga dat punt toch maken…..Vroeger maakte ik mijn punt dan toch. Omdat ik het gevoel had dat als ik dat niet deed ‘ik niet mezelf was’. Inmiddels weet ik dat het niets met jezelf zijn te maken heeft maar simpel met een strategie en met kiezen iets wel of niet te doen. Net zoals een cake een cake wordt door een samenspel van de juiste ingrediënten en timing, zo werkt dat ook bij een ruzie. Alleen vinden we dat bij een cake logisch en bij het leven minder. Maar ik zou iemand kunnen vragen: hoe doe jij burnout zijn? Of iemand anders: hoe doe jij zo energiek zijn? Of hoe doe jij lekker in je vel zitten? Hoe doe jij geconcentreerd zijn bij je voetbalwedstrijd? Hoe doe jij het hebben van een fijne vriendschap? Hoe doe jij makkelijk contact maken? Hoe doe jij je overladen voelen. Hoe doe jij al die dingen? Want als je onderzoekt hoe je dat doet, ben je geen speelbal meer van wat je overkomt. Want dan komt er keuze om het anders te doen. Hoe doe jij balen van corona? Hoe doe jij ruimte houden voor jezelf? Hoe doe jij….vul maar in.
Gooi eerst eieren en meel bij elkaar en gooi het in de oven, doe er daarna boter en suiker bij en je krijgt géén cake. En soms wil je een cake in het leven en soms niet. Zo weet ik ook steeds beter hoe ik géén ruzie krijg (geen cake) en bijvoorbeeld wel inspiratie (wel een cake). Ik weet ook prima hoe ik bijvoorbeeld onrustig moet worden van mooi weer. Dan ga ik bedenken waar we allemaal leuk uit eten kunnen gaan, dan ga ik vervolgens bedenken dat het wel perfect moet zijn voor iedereen, dan ga ik menu-kaarten bekijken en bedenken wie allemaal wat niet lust en voor je het weet is mijn hoofd twee dagen bezig met niet-resereren-maar-er-wel-steeds-mee-bezig-zijn. Dus ik blokkeer nu die strategie, ik zorg dat de cake mislukt zeg maar. In dit geval door te besluiten dat we lekker thuis gaan BBQ-en 🙂

Welke stappen doe jij in je hoofd, in je lijf, in je voelen, denken, praten, horen, proeven zodat dat alles bij elkaar die spreekwoordelijke cake of niet-cake wordt. Want hoe meer je dat weet, hoe meer je kan sturen op de welletjes wél krijgen in je leven en de nietjes niet meer. Lekker toch?!

En bij bij mij geldt dus dat ik moet wandelen, fietsen of douchen wil ik wél creatief zijn. En gelukkig, ondanks alles wat er de afgelopen tijd allemaal niet mocht, dat kon wel. En dus kwamen er stukjes 🙂

Tot morgen,
Cathelijne