Cathelijne’s wereld: Alleen thuis

Created with Sketch.

Cathelijne’s wereld: Alleen thuis

Afgelopen zaterdagavond: Florian had een logeerfeestje, Martijn moest werken en Charlotte had een vriendinnetje te logeren. Wij grijpen deze kans. Charlotte en vriendinnetje bestellen pizza en wij gaan uit eten. ‘Zijn we dan alleen thuis?’ Ja dus. Geen broers, geen ouders, samen met je vriendinnetje ‘alleen thuis’.
Als kind vond ik het ook magisch om alleen thuis te mogen zijn. Ik groeide op in een tijd dat voor- tussen- of naschoolse opvang niet bestond. En er was een periode dat ze op maandag tijdens mijn pauze moest werken. Dan mocht ik alleen thuis lunchen. Geweldig vond ik dat.

Uit diverse onderzoeken blijkt dat het ook echt heel lekker en fijn voor je brein en lichaam is om écht alleen te zijn. Ik las dat het zelfs verschil maakt of je helemaal alleen in een pand bent of dat bijvoorbeeld jij op zolder bent en je lief beneden. Dan nog voelt jouw brein de aanwezigheid van de ander en is het niet helemaal alleen.
Helemaal alleen betekent voor mij dat ik mijn gedachten helemaal kan laten stromen. Zonder kans op interrupties. Dat ik al denkend even naar de wc kan lopen en dat ik dan in mijn creatieve bubbel kan blijven. Dat ik bij mijn kundalini-yoga lekker luid kan chanten zonder me zorgen te maken over meningen van huisgenoten. Helemaal alleen zou betekenen dat zelfs de hond even geen appèl op mij doet. Maar vooral betekent alleen thuis even helemaal stil om me heen, geen externe prikkels en alleen maar mijn eigen denk-bubbel. En je kent me inmiddels goed genoeg om te weten hoe lekker ik het vind in mijn denk-bubbel!

Voordelen van alleen zijn? Volgens een onderzoek van Harvard:
– we worden er empatischer van, kennelijk is ons sociale brein weer beter op de wereld afgestemd als het ook even pauze krijgt van contact met anderen
– kinderen presteren beter op school als ze ook geregeld alleen zijn, volwassenen beter op hun werk
– je wordt creatiever, je brein neemt minder gebruikelijke denk-afslagen
– je gaat meer op jezelf vertrouwen als je merkt dat je makkelijk alleen kunt zijn.

Deze vlieger gaat op als alleen zijn een keuze is en je bij wijze van spreken elk moment kunt aanhaken bij een sociaal systeem. Dus je hebt wel nodig dat er familie, een club, werk of iets anders is waar je je bij voelt horen, wil je ook daadwerkelijk de vruchten plukken van alleen zijn.

Ik heb lange tijd gedacht dat ik veel alleen thuis tijd nodig had. Na een willekeurige schoolvakantie zuchtte ik diep als bleek dat deze nog opgevolgd werd door een studiedag en als dan de dag erna een kind niet helemaal lekker was en thuis wilde blijven ging ik zo’n beetje tegen het plafond. Inmiddels zijn mijn kinderen groot en zelfstandig genoeg om zich lekker zelf te vermaken. En met alle wisselende roosters, toetsweken, werktijden en sportjes is het eigenlijk altijd een komen en gaan en nooit rustig in huis. Maar, mede door corona heb ik geleerd dat ik ook met het hele spul in huis prima mijn eigen gang kan gaan. En toch….als het dan toch even gebeurt dat iedereen weg is dan is het toch wel ineens de overtreffende trap van stil in mijn hoofd. Heerlijk! Ik vergelijk het een beetje met randstad -platteland. We merken het hier bijna niet meer dat het eigenlijk altijd licht is, ook ‘s nachts. We merken het hier bijna niet meer dat er altijd geluid is. Tot je dan ‘s avonds in een dorpje ergens in the middle of knowhere loopt en merkt hoe stil en donker een zomeravond kan zijn. Echte stilte, echt donker. Heerlijk.

Tot morgen,
Cathelijne