Created with Sketch.

Dag 79: The voice kids

Ik hou van The Voice Kids. En van The Voice trouwens. En dan vooral de blind autitions, als je steeds weer met iemand mee leeft die iets heel graag wil. Ik hou er van om mensen te zien die enorme passie hebben voor iets. Nou ja, meestal. De passie van Freek voor al die gekke…
Lees meer

Dag 78: Gebruiksaanwijzingen

Ik had iemand nog een blogje beloofd. Over gebruiksaanwijzingen. Kijk het zit zo ik heb een hele handige man. Zelf ben ik ook best wel handig, tenminste was ik. Toen we elkaar leerden kennen bijna 25 jaar geleden was ik zelfs reuze zelfstandig en kon ik best een gaatje in de muur boren of een…
Lees meer

Dag 77: als je in de shit zit

Het is soms een dun lijntje tussen wat kinderen kunnen en wat ze nog niet kunnen. Het is een kunst als ouder voorzichtig met dat dunne lijntje om te gaan. Help je teveel dan geef je ze maar zo het gevoel dat ze zelf niet genoeg kunnen, niet goed genoeg zijn, hulp nodig hebben. Help…
Lees meer

Dag 76: Corona-kilo’s

We hebben er wat nieuwe woorden bij gekregen de afgelopen maanden. Anderhalve-meter samenleving, hoestschaamte, detollen, coroma, en dus ook de corona-kilo’s. Het schijnt vrij universeel te zijn, we hebben er allemaal een paar kilootjes bij gekregen. Al mijn hele leven worstel ik met mijn gewicht, terwijl ik eigenlijk objectief bezien nooit dik ben geweest. Herken…
Lees meer

Dag 74: Overprikkeld of onderprikkeld

Gisteren sprak ik iemand die had het druk, druk, druk. En ik realiseerde me dat dat voor veel mensen ‘ineens’ gebeurd is, van een stilstaande auto ineens weer met gierende banden optrekken omdat er zoveel weer mag (en moet?). En dan is het hard schakelen voor ons brein! Van een lange periode bijna saai, en…
Lees meer

Dag 73: Aanraken

Mijn rechterarm heeft een hele gekke tik. Als ik een bekende tegenkom die normaal gesproken in de categorie ‘knuffelbaar’ valt, gaat mijn arm spontaan omhoog. Daarna weer naar beneden hoor, anders staat het ook zo stom. En het lijkt alsof het een grapje is, maar eigenlijk ben ik best wel serieus. Je lichaam begint ruim…
Lees meer

Dag 72: Tijd

Bijna twee maanden leefde ik in een wereld waarin TIJD eigenlijk geen rol meer speelde. Of ik nu al om vijf uur s morgens aan het werk was en dan ‘s middags lekker even bij ging slapen, of dat ik uitsliep tot half tien, het maakte niet echt uit. En als ik van plan was…
Lees meer

Dag 71: De bel gaat

De bel gaat, ik doe open, een deurwaarder. Nou dan zit de adrenaline bij mij meteen hoog. Want misschien heb ik wel iets niet goed gedaan, iets stoms gedaan, iets over het hoofd gezien zonder dat ik het weet? Dat doet mijn brein vrij snel, de stand ‘wat heb ik verkeerd gedaan?’. En misschien ben…
Lees meer

Dag 70: Kwetsbaarheid

Bren├ę Brown, die naam ken je vast wel, deed een viral gaande Ted Talks over kwetsbaarheid. En toen ik haar boek ging lezen, kwam ik een totaal nieuw woord tegen. Kwetsbaarheidskater. Wow! Die snapte ik meteen! De kwetsbaarheidskater gaat over de dag erna. De dag nadat je iets van jezelf hebt laten zien. Dat kan…
Lees meer

Dag 69: Vitaliteit in corona-tijd

Fysiek en emotioneel een beetje fit blijven in corona-tijd is lang niet altijd makkelijk. Ik merk zelf en velen met mij dat het inmiddels vaak drukker is dan normaal en dat sporten en gezond eten en liefdevol blijven naar jezelf wel eens te laag op het lijstje staat. Dat lief blijven en sporten dat lukt…
Lees meer

Dag 67: Praktisch

Je hebt praktische mensen en je hebt mij. Tenminste zo lijkt het zo af en toe. Neem nou donderdag. Ik was naar Haarlem geweest en had een bio-resonantie-apparaatje meegekregen. Een kostbaar ding dat ook niet meer gemaakt wordt. Nou door voorgaande zin voel je hem al aankomen toch? Ik loop naar de auto. Leg dat…
Lees meer

Dag 65: Ben

Elke dag bel ik met Ben. Al 64 dagen lang. Ben is 79 en zit thuis. Dat klinkt zieliger dan het is. Ben leerde 14 jaar geleden kennen, in de sauna. Je zou zeggen niet een voor de hand liggende plek voor een vriendschap, maar we raakten op een of andere manier aan de praat.…
Lees meer