Created with Sketch.

Cathelijnes Wereld: Jip en Janneke

Oudste ging 13 jaar geleden op zijn eerste schooldag alleen de school in en kwam een paar uur later hand in hand met een ander jongetje weer naar buiten. Vanaf die dag waren ze onafscheidelijk. Hoe heerlijk, denk ik dan. Maar ik ontdekte in de loop der jaren dat niet alle moeders (sorrie, speelafspraakjes is…
Lees meer

Cathelijne’s wereld: Ze huilt maar ze lacht

Dochter en ik hebben zo van die liedjes die ‘van ons’ zijn. Zo hebben we Mag ik dan bij jou, van Claudia de Breij. En ook Ik mis je zo graag van haar.Daar is Maan bij gekomen, met Ze huilt maar ze lacht.En ik probeer de diepere laag aan mijn meissie uit te leggen. En…
Lees meer

Cathelijne’s wereld: Afgedroogd

Ik heb gedoucht en sta me aan te kleden. Richard kijkt me vol verbazing aan en zegt: ik kan dat dus niet aanzien, dat je nog maar half droog bent en dan al aankleed. Dat moet toch vreselijk voelen?’Ik kijk op mijn beurt weer verbaasd, eh nee, ik heb nergens last van. Ik help hem…
Lees meer

Cathelijne’s wereld: Ben ik een held?

Ik kijk een serie op Netflix, Snowpiercer. Een serie met een beetje bekend stramien. De wereld is vergaan, de overlevers leven op een bijzonder manier verder, ze krijgen allemaal gedoe met elkaar, een groot sociaal experiment. En ik vraag me af waarom ik zo’n serie nou zo leuk vind. En kennelijk velen met mij want…
Lees meer

Cathelijne’s wereld: Alleen thuis

Afgelopen zaterdagavond: Florian had een logeerfeestje, Martijn moest werken en Charlotte had een vriendinnetje te logeren. Wij grijpen deze kans. Charlotte en vriendinnetje bestellen pizza en wij gaan uit eten. ‘Zijn we dan alleen thuis?’ Ja dus. Geen broers, geen ouders, samen met je vriendinnetje ‘alleen thuis’.Als kind vond ik het ook magisch om alleen…
Lees meer

Cathelijne’s wereld: Wortelkanaalbehandeling

Ongeveer een week voor de corona-lockdown kreeg ik een Fitbit van Richard. Hij had er al eentje en ik was geboeid door het feit dat je er ook op kunt aflezen hoe het stress-level in je lichaam is. Ken je de film Heal? Zo niet, gauw gaan kijken op Netflix. De essentie van wat ze…
Lees meer

Cathelijne’s wereld: Alexia

Alexia, je kent ‘r vast. Onze prinses die recentelijk 15 jaar is geworden. En wat blijkt: onze prinsesjes zitten ook op TikTok. Naar het schijnt heb je onder een steen geleefd als je niet weet wat TikTok is. Of je hebt geen kinderen tussen de 8 en de 16 jaar, dat lijkt me een logischer…
Lees meer

Dag 100: Dag hóeveel?

Dag 100, de honderd gekste dagen van mijn leven. Denk ik tenminste, je weet natuurlijk niet wat er nog gaat komen. Nooit gedacht dat ik 100 dagen zou bloggen. Ten eerste omdat ik toen ik begon, dacht dat dit corona-ding wel even in drie weken gepiept zou zijn. Ten tweede omdat ik geen mens van…
Lees meer

Dag 99: Sociaal normaal

‘Mama, mama, mamaaaaa’. Ik ben nog geen kwartier thuis, mag blij zijn als ik überhaupt mijn jas uit kan doen voor ik bestormd wordt met vragen en verhalen. Alles moet gedeeld en gevraagd worden en soms word ik daar knettergek van. Wil ik even eten zonder bij elke hap drie keer onderbroken te worden. Wil…
Lees meer

Dag 98: Braamlaan 1

Braamlaan 1 in Peize bestaat niet. En we konden gierend van de lach de brandweer bellen en zeggen dat er brand was op Braamlaan 1. Dan rukte de brandweerwagen uit met flinke sirene en dat was een hele happening in ons slapend dorpje. Zo’n brandweerwagen en dan een sliert aan kinderen er achteraan op allemaal…
Lees meer

Dag 97: Amsterdams normaal

Gisteren had ik een afspraak met iemand uit Amsterdam. De afspraak was bij ons in Zoetermeer. Ze komt binnen, hartelijke leuke spontane jonge vrouw en we staan even te praten bij de voordeur. Het valt me op dat ze héél dicht bij komt staan. Maar het stoort me niet, het verwonderd me wel.We beginnen ons…
Lees meer

Dag 96: Spiegelneuronen

Ik zit bij dochterlief op het bed, om haar voetjes te masseren met een etherische olie. Meisje is net zo gevoelig als ik en moet soms even weer terug op aarde gezet worden. Want hoezeer we het allemaal al weer bijna normaal vinden hoe het leven nu is, dat is toch vooral met ons hoofd.…
Lees meer